An de Eck steiht'n Jung mit'm T\xfcdelband, in de anner Hand'n Bodderbrod mit Kees. Wenn he blo\xdf nich mit de Been in T\xfcdel kommt, un do liggt he ok all long op de Nees. Un he rasselt mit'm Dassel gegen'n Kantsteen, un he bit sich ganz jeh\xf6rig up de Tung. Als he upsteiht, seggt he: Dat hett nich weh dohn, dat is'n Klacks f\xf6r so'n Hamborger Jung!

Jo, jo, jo, klaun, klaun, \xc4ppel w\xfcllt wi klaun, ruck-zuck \xf6ver'n Zaun. Ein jeder aber kann dat nich, denn he mu\xdf aus Hamborg seen.